Mythos en Heroes

RECENSIE

Al lange tijd was ik op zoek naar een goede vertelling van de Griekse mythologie. Ik herinnerde me vaag een aantal verhalen die me vroeger ooit verteld zijn en kwam intertekstualiteit tegen in verschillende literatuur. Maar ik kon niet meer vinden dan handboeken, extreem uitgebreide vertellingen of kinderboeken. Toen kwam de veelzijdige Stephan Fry met 'Mythos'. Fry kende ik voornamelijk van zijn comedyserie 'Kingdom' waar hij een advocaat in een kleine stad speelde en de man die de Harry Potter boeken voorlas. Al snel zag ik dat hij aardig wat boeken had geschreven, waaronder een autobiografie 'De Fry Kronieken' en meerdere romans. 

Het eerste boek in de reeks van Fry's vertellingen van de Griekse Mythologie, 'Mythos' was een vreugde en genot om te lezenIn korte hoofdstukken vertelt Fry chronologisch (zo ver dat mogelijk is) het ontstaan van de Griekse goden. Als lezer ontdek je de herkomst van de goden van Olympus, met Zeus aan het hoofd. Een aantal kende ik er al wel, zij het uit populaire films, verwijzingen in boeken of gewoon vanuit algemene kennis, maar Fry was de eerste die mij de context gaf waarmee ik kon begrijpen hoe de Griekse mythologie samenhangt. Hoe verhalen en personen symbool staan voor menselijk handelen en emoties. En gezegd moet worden: voor zeer onmenselijk handelen. Zie Kronos, de vader die al zijn kinderen at. Daarnaast kan Fry zoiets ingewikkeld als een mythologie simpeler en daarmee amusanter maken. Hij noemt een hoop namen, maar zegt er ook bij dat je die niet allemaal hoeft te onthouden. Samen met een goede dosis eigen interpretatievermogen en gevoel voor personages, maakt het dat dit boek erg fijn leest. 

'Heroes' doet niet onder voor het eerste boek. Het kan denk ik zelfs gelezen worden zonder Mythos gelezen te hebben, maar dan rijst bij mij de vraag: waarom zou je? Ik heb ervoor gekozen om Heroes als luisterboek te lezen. Een van de drie opties zoals Fry die benoemt in zijn dankwoord: 'The book you now have in your hand, on your screen or in your ears'. Dit beviel me goed, Stephen Fry las het zelf voor, zoals hij dat als geen ander kan. Ik genoot van Fry zijn rustige stem en heb er meerdere slapeloze nachten mee doorgebracht. Slapeloos door andere redenen, niet door het boek. Fry zijn stem helpt eerder om rustig in slaap te vallen, maar dat terzijde. In 'Heroes' bespreekt Fry ongeveer het moment nadat Prometheus de mens vuur gaf (en daarvoor dagelijks gestraft werd tot in de oneindigheid) en de wereld van de goden en de mensen met elkaar samenvloeiden. De helden in dit boek zijn dan ook niet perse goden, maar bijvoorbeeld een halfgod, zoals Hercules en zelfs mensen. Meer dan in 'Mythos' is dit boek gericht op langere verhalen van personages, bijna korte biografieën. Het was prettig om me langere tijd op één mythe te richten en dit hele verhaal te horen. De samenhang tussen de verhalen was minder sterk dan bij Mythos. Al kan dat ook komen doordat ik delen gemist heb omdat ik in slaap viel, een nadeel van een luisterboek. Ik verwerk het verhaal minder goed dan wanneer ik het boek lees. 

Mythos is de introductie in de Griekse mythologie en na het lezen van dit boek mag je je wat mij betreft op de hoogte noemen van de alle ins en outs. Heroes is een zeer vermakelijk tweede deel dat dieper in gaat op een aantal mythologische helden (en heldinnen, laten we Atalanta niet vergeten). Als je net als ik genoten hebt van de sfeervolle vertellingen van Stephan Fry in 'Mythos', zal ook 'Heroes' je goed bevallen. 

'The book you now have in your hand, on your screen or in your ears.'

Uit: Heroes 

Lezen?

Mythos

Helden (hierboven de Engelse versie 'Heroes')

Luisteren heb ik gedaan via Storytel

Stephan Fry over zijn helden

Zine making

06-12-2019

De afgelopen weken is het stil op Willekeurige Korte Verhalen en dat komt omdat ik door iets anders dan schrijven geïnspireerd was. Of eigenlijk: ben. In augustus kwam ik in aanraking met het concept van een 'zine' (spreek uit als 'zien'). Een zine is een eenmalig, klein magazine dat zich vooral richt op kunst, vorm en taal. Dat klinkt...

Romans bevatten soms bepaalde wijsheden die uitgesproken worden omdat het personage iemand is die graag feitjes deelt of diep nadenkt. Je weet nooit helemaal hoe betrouwbaar die feitjes dan zijn en toch onthoud je ze als waarheid. Zo las ik laatst in een boek, ik weet natuurljk niet meer welke (want zo gaan die dingen) dat mensen die van literatuur...